Wydaje mi się, że dzisiejsza Twoja notka to jest kwintesencja naszych nieporozumień ekonomicznych. Nie mogą wszyscy być "cenionymi fachowcami", ktoś musi wywozić śmieci, układać kostkę brukową i wylewać asfalt w słońcu przy 35 st. w cieniu, sprzątać ulicę, pracować w fabryce, układać w magazynie, sprzedawać w supermarketach.
Nie wszyscy ludzie są aktywni życiowo, wielu nie umie poprowadzić swoich spraw, nie chcą, boją się. Wielu z nich nie ma również pomysłu na życie. Nie wszyscy mogą być prezesami, ktoś musi tym prezesom poukładać papiery na biurku, wprowadzić ich genialne pomysły w życie i sprzątnąć gabinet. Chyba że to zrobi "ceniony fachowiec", a nie "zasób ludzki".

Zasób ludzki przynajmniej ma spokój w czasie urlopu - ktoś kto jest niezastąpiony zawsze musi być w stanie czuwania. Bo a nuż firma będzie chcieć zaciągnąć jakiejś rady i ściągnąć takiego księgowego z Majorki w środku urlopu z powodu niespodziewanych problemów na przykład ze Skarbówką.

@Torlin: Moim zdaniem liczba posad dla tych, którzy nie są "cenionymi fachowcami" będzie w najbliższym czasie gwałtownie malała (automatyzacja!). W związku z tym przyjmowanie pasywnej postawy uważam za błędną strategię życiową.

@Tola: Bardzo dobrze, że czujesz się fachowcem. To pierwsza część zadania. Teraz czas przekonać o tym świat. Pamiętaj, że znajdowane są tylko te diamenty, które najjaśniej świecą.

@freakinweb: Jeśli potrzebujesz spokoju, pozostań zasobem ludzkim. Mamy wolność, nieprawdaż?

@owcarek_podhalanski: Trudno. Kupię nowy toner, ręcznik i wkład do długopisu. Płakać nie będę.

Skoro ponad 90% ludzi używa swego mózgu jako wypełniacza pustej przestrzeni w czaszce...

hmm, dość brutalne i jednostronne. nie zawsze to co w naszym życiu się dzieje jest naszą decyzją. I tu ukłuło mnie sformułowanie - "boją się" co może oznaczać zarówno tych, którzy mają zbyt mało odwagi, albo zbyt dużo nerwic, albo za mało szczęścia. To jak przeszlismy dzieciństwo, jak się socjalizowaliśmy nie było naszym wyborem, nie na wszystko mamy wpływ. Jak piszą Berger i Lukcmann "musimy radzić sobie z takimi rodzicami jakimi nas świat obdarzył", jak dołożysz do tego koncepcję kapitału społeczn. Bourdieu, to voila! [oczywiście nie tylko dzieciństwo może wpływać na to jak nam się żyje, ale i inne wydarzenia późniejsze, ale to truizm]. Pragnienie spokoju nie jest niczym złym i nie świadczy o nie używaniu mózgu.
Przyznam, że lubię Twój blog, znajduję w nim dużo inspiracji, czasem jest w nim jednak o jedno zdanie za dużo, o jedno zdanie, które świadczy o braku pokory i zrozumienia świata. I wtedy mam wrażenie jakbym czytała dziennik pokładowy z wyścigu szczurów.

Ujawniając swoje aspiracje stajesz się zagrożeniem dla każdego kto formalnie stoi bezpośrednio nad tobą w hierarchii